بسم الله الرحمن الرحيم

محضر حضرت آيت الله العظمى صافى گلپايگانى (دامت بركاته)

سلامٌ عليكمتقاضا دارم به سؤالات زير پاسخ بفرماييد:با توجه به اينكه خداوند در سوره شمس، يازده قسم براى تزكيه نفس ياد كرده است، عدّه اى تزكيه و تهذيب نفس را واجب مى دانند، آيا صحيح است؟

بسم الله الرحمن الرحيم

تزكيه و تصفيه نفس، واجب است و بر حسب آيه كريمه «قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكيّها»;¹ هر كس تزكيه نفس كند، رستگار مى باشد.

باسمه تعالى

حضور مبارك مرجع عظيم الشأن شيعه، حضرت آيت الله العظمى صافى (دام ظله العالى)

با سلام!

حضرت آيت الله; محيط زندگانى براى اينجانب بسيار مشكل شده و اين به خاطر عدم پاى بندى اعضاى خانواده مان، به وظايف و دستورات اسلامى است. به همين جهت تصميم به ترك خانه را دارم تا در جايى ديگر، با فراغ بال، به وظايف شرعيم رسيدگى كنم. در ضمن حافظه ام نيز قوى نيست و اين مشكلى ديگر براى من است.

خواهشمندست در اين دو مورد اينجانب را، با اندرزهاى گهربارتان، راهنمايى نماييد.

محضر مرجع عاليقدر، حضرت آيت الله العظمى حاج شيخ لطف الله صافى (دام ظله الشريف)

با سلام!

با توجه به اينكه جنابعالى با بزرگان زيادى مأنوس بوده ايد، مستدعى است نصيحتى را كه راهگشاى سعادت دارين باشد، مرقوم فرماييد كه: «فَاِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنينَ.»¹

بسم الله الرّحمن الّرحيم

خدمت مرجع عظيم القدر، آيت الله العظمى آقاى صافى گلپايگانى!

مستدعى است اينجانب را در مسير سلوك راهنمايى فرماييد. آيا در اين راه از قطب و مرشد پيروى نمايم؟ در اين زمينه، چه كتابى را پيشنهاد مى فرماييد؟

بسم الله الّرحمن الّرحيم

مكتوب جنابعالى واصل و از مضمون آن اطلاع حاصل شد.

چون در مقام تهذيب اخلاق و به گفته خودتان، در سير و سلوك، راهنمايى از اين حقير خواسته ايد، به شما تذكّر مى دهم كه كل تعاليم اسلام، از واجبات، محرّمات، مستحبات و مكروهات، سير و سلوك است.

خدمت مرجع عالى مقام شيعه، آيت الله العظمى صافى (مدظله)

با عرض ادب و ارادت!

... براى رهايى از گرفتارى هاى روحى و سلب توفيقاتى كه قبلاً داشته ام، چه بايد كرد؟

بسم الله الرّحمن الرّحيم

نامه شكايت آميز شما از حالات روحى و تأسف بر سلب بعضى توفيقاتى كه داشته ايد، واصل شد.

اين روحيه گله از نفس و توجه به منابع روحانى يا توجّه به ابتلا به خسارتها و زيانهاى معنوى، دليل بيدارى ضمير و حيات قلب و آگاهى و سلامتى روح است و ضد حالت غفلت و بى اعتنايى به گناه است و حالت معاتبه نفس است، كه در اصلاح باطن بسيار مؤثر است.